Акыркы төрт жылдын ичинде Гулира жогорку ат минүү менен гана чектелбестен, улуттук оюн көк бөрүгө да активдүү катышып келет. «Ата-энем, атам Рустамбек Борбиев жана апам Венера Бытыева, спорттук кызыгууларымды дайыма колдошот. Атам да көк бөрү оюнуна катышкан, ал эми улуу агам да ушул оюн менен алектенет. Аларга карап, мен да кызыгып калдым. 14 жашымда ушул багытта биринчи кадамдарымды жасадым. Мурда мен ат минип көргөн эмесмин, бирок кыргыз күрөшү жана дзюдодон машыкканмын. Азыр мен бул спорттун түрлөрү менен алектенбейм, бирок физикалык формамды сактоо үчүн спорт залга барам», - деп бөлүштү ал.
2024-жылы Гулира кайрадан ат миниүүгө кайтууну чечти. «Азыр бизде бул хоббиге кызыккан үч кыз бар. Менде Бурия жана Тулия деген эки ат бар. Бул менин кызыгуум жана спорттогу максатым болду. Жаз мезгилинде менде бош убакыт жок», - деп белгиледи кыз.
Гулира аттар менен байланышкан бир нече кызыктуу жана эстен кеткис окуяларды да эске алды. «Алардын бири менин эсімде калат. Мен көчөдө тынч эле баратканымда, менин атым иттен коркуп, чуркап кетти. Мен жипти тартып үлгүрбөй калдым, ал бир байкенин тосмосуна урунуп, аны сындырды, андан кийин үстүнөн секирип, ары чуркап кетти. Акырында биз бузулган тосмо үчүн чыгымдарды төлөөгө аргасыз болдук», - деп айтып берди ал.
«Экинчи окуя жайында болду. Мен аламан улакка катышуу үчүн коңшумдан ат сурадым, ал андай ылдам чуркады, мен аны токтото албай, жерге куладым. Узак убакытка чейин өзүмдү жоготуп алдым. Азыр бул тууралуу жылмайып эскерем, бирок чындыгында бул спорт өтө кооптуу. Аны ойногонго чын эле кызыккан адамдар гана катыша алат», - деп кошумчалады ал.
